Κυριακή, 22 Απριλίου 2018

ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΟΠΕΡΑΣ ( Μότσαρτ/ Η ψευτοπεριβολάρισσα, 2. Ιδομενέας) - 7

ΟΠΕΡΕΣ ΜΟΤΣΑΡΤ


1. Η ψευτοπεριβολάρισσα ( La Finta giardiniera)

Η ψευτοπεριβολάρισσα είναι μια όπερα του Μότσαρτ . Ο Μότσαρτ την έγραψε το 1775 όταν ήταν 18 χρονών. Υπάρχει αβεβαιότητα για τον συγγραφέα του λιμπρέτο ( πότε ο Καλτσαμπίτζι και πότε ο Πετροσελίνι).

Περίληψη όπερας

Χρόνος - 18ος αιώνας
Τόπος - Το Δημαρχείο στο Λαγκονέρο, κοντά στο Μιλάνο.
Πρόσωπα
1. Ντο Ανκίζε, δήμαρχος του Λαγκονέρο, ερωτευμένος με την Σαντρίνα.
2. μαρκησία Βιολάντε Ονέστι ( Σαντρίνα), δήθεν κηπουρός.
3. Αρμίντα, ανηψιά του Ντον Ανκίζε αρραβωνιασμένη με τον Μπελφιόρε, πρώτα ερωτευμένη με τον Ραμίρο.
4. κόμης Μπελφιόρε, αρραβωνιασμένος με την Αρμίντα.
5. ιππότης Ραμίρο, πρώην εραστής της Αρμίντα.
6. Σερπέτα, υπηρέτρια του δημάρχου και ερωτευμένη μαζί του.
7. Ρομπέρτο (Νάρντο), υπηρέτης της Βιολάντε, δήθεν κηπουρός.


Συνοπτικά - Η ιστορία παρακολουθεί τον κόμη Μπελφιόρε και την μαρκησία Βιολάντε Ονέστι οι οποίοι ήταν ερωτευμένοι, προτού ο Μπελφιόρε μαχαιρώσει την Βιολάντε σε μια έκρηξη θυμού.
Η ιστορία ξεκινάει με την αποθεραπευμένη Βιολάντε και τον υπηρέτη της Ρομπέρτο, αποκαλούμενοι στο εξής Σαντρίνα και Νάρντο που εργάζονται στο αρχοντικό του δημάρχου. Η Βιολάντε ανακάλυψε ότι ο Μπελφιόρε αρραβωνιάστηκε την Αρμίντα, ανηψιά του δημάρχου και όταν ο Μπελφιόρε ομολογεί τον μακροχρόνιο έρωτα του για την Βιολάντε, η Αρμίντα από ζήλεια συνωμοτεί να απαγάγει την άλλη γυναίκα. Όταν βρέθηκε η Βιολάντε, αυτή και ο Μπελφιόρε χάνουν τα μυαλά τους και νομίζουν πως είναι Έλληνες Θεοί. 'Όταν ήλθαν στα συγκαλά τους η Βιολάντε συγχώρησε τον κόμη και αγκαλιάστηκαν. Η Αρμίντα επιστρέφει στον ιππότη Ραμίρο και ο Ρομπέρτο, ο υποτιθέμενος κηπουρός, βρίσκει τον έρωτα με την Σερπέτα,την υπηρέτρια του δημάρχου.

ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ

Κήπος με μια ευρύχωρη σκάλα που οδηγεί στην κατοικία του Δημάρχου.

Ο δήμαρχος, ο ιππότης Ραμίρο και η Σερπέτα κατεβαίνουν τα σκαλιά καθώς η Σαντρίνα και ο Νάρντο εργάζονται στον κήπο. Μαζί εξυμνούν την ωραία ημέρα, αλλά η ευτυχία τους είναι προσποιητή ( Che lieto giorno).

Mozart ‐ La finta giardiniera, K 196∶ Act I, Scene I No 1 Introduzione, Quintetto “Che lieto giorno”


Η Σαντρίνα είναι ενοχλημένη διότι ο Ντον Ανκίζε, ο δήμαρχος είναι ερωτευμένος μαζί της. Ο Νάρντο είναι απογοητευμένος από την Σερπέτα που τον ενδιαφέρει, αλλά αρνείται να ανταποκριθεί στο ενδιαφέρον του. Ο Ραμίρο είναι πικραμένος, όταν τον έκανε πέρα η Αρμίντα, επειδή αυτή ενδιαφέρεται για τον δήμαρχο,και η Σερπέτα είναι θυμωμένη με την Σαντρίνα. Ο δήμαρχος προσπαθεί να παρηγορήσει τον Ραμίρο, αλλά ο Ραμίρο δεν έχει το μυαλό πουθενά αλλού, παρά μόνο στην Αρμίντα (Se l' augellin sen fugge).

La finta giardiniera - Mozart - Ramiro - Se l'augellin sen fugge,


Όταν έμειναν μόνοι, ο Ντον Ανκίζε ομολογεί ότι αγαπάει την Σαντρίνα ( Dentro il mio petto).

La finta giardiniera. Dentro il mio petto io sento (Ugo Benelli)


Η Σαντρίνα αρνείται τις προθέσεις του όσο περισσότερο ευγενικά μπορεί και όταν η Σερπέτα διακόπτει απότομα, την αναγκάζει να φύγει.
Ο μνηστήρας της Αρμίντα, κόμης Μπελφόρε, φθάνει και υποκλίνεται στην ομορφιά της (Che bella).

Richard Croft - Finta Giardiniera - Che beltà, che leggiadria


Η Αρμίντα γρήγορα τον πληροφορεί ότι αυτή είναι κάποια που πρέπει πάντα να την υπολογίζει (Si promette facilmente),

W.A. Mozart "La finta giardiniera" - "Si promette facilmente" (Arminda)


αλλά ο κόμης δεν αποθαρρύνεται. Τότε ο κόμης υπερηφανεύεται για τις πράξεις και την καταγωγή του στην δημαρχία, φθάνοντας το οικογενειακό του δέντρο μέχρι τον Σκιπίωνα, Κάτωνα και Μάρκο Αυρήλιο (Da Scirocco).

Da Scirocco a Tramontana (Belfiore - Christoph Strehl)


Ο ντον Ανκίζε αντιδράει με ανάμικτο αίσθημα φόβου και σκεπτικισμού, μη ενδιαφερόμενος ποιο θα είναι το γελοίο ενός κόμη που θα παντρευτεί την ανιψιά του.
Στον κήπο, η Αρμίντα βλέπει την Σαντρίνα και της ανακοινώνει τον αρραβώνα της με τον Μπελφιόρε. Εμβρόντητη η Σαντρίνα λυποθυμάει. Όταν ο κόμης έρχεται, η Αρμίντα τον αφήνει να παρατηρεί την Σαμπρίνα και βγαίνει για να πάρει τα μυρωδικά της άλατα. Ο Μπελφιόρε σοκάρεται όταν βλέπει ότι η περιβολάρισσα δεν είναι άλλη από την εξαφανισμένη Βιολάντε ( Finale: Nun ! Che incanto e questo ?).

Mozart ‐ La finta giardiniera, K 196∶ Act I, Scene XII No 12 Finale I “Numi! Che incanto è questo”


Η Αρμίντα επιστρέφει και ξαφνιάζεται όταν έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με το
Ραμίρο. Η Σαντρίνα ξυπνάει και βρίσκει τον εαυτό της κυττάζοντας κατάματα τον Μπελφιόρε. Μπαίνει ο δήμαρχος και ζητάει μια εξήγηση, αλλά κανείς δεν ξέρει ακριβώς τι να πει. Η Σαμπρίνα  ταλαντεύεται αλλά τελικά αποφασίζει να μην αποκαλυφθεί ως Βιολάντε, ενώ η Αμίντα υποπτεύεται ότι εξαπατήθηκε.  Ο δήμαρχος ισχυρίζεται ότι για όλα φταίει η Σερπέτα η οποία με την σειρά της κατηγορεί την Σαντρίνα και μόνο ο Ραμίνο είναι βέβαιος για το γεγονός ότι η Αρμίντα ακόμη δεν τον αγαπάει.




ΠΡΑΞΗ ΔΕΥΤΕΡΗ

Ένα χωλ στο μέγαρο του Δημαρχείου
Ο Ραμίρο βρίσκει την Αρμίντα και την επικρίνει για την αστάθεια της. Όταν αυτή αρνιέται να ακούσει, αναχωρεί, υποσχόμενος εκδίκηση στον αντίπαλο του. Ο Μπελφιόρε έρχεται κάπως στενοχωρημένος, ψιθυρίζοντας, ότι δεν έχει  ησυχία από τότε που βρήκε την Σαντρίνα. Η Αρμίντα ακούει και τον αντιμετωπίζει, τότε φεύγει (Vorrei punirti indegno).

Vorrei punirti, indegno


Η Σαντρίνα συναντάει τον Μπελφιόρε και σχεδόν αποκαλύπτει τον εαυτό της ως Βιολάντε όταν ρωτάει γιατί μαχαίρωσε και την εγκατέλειψε. Ο Μπελφιόρε εκπλήσσεται από αυτή την έκρηξη και για μια φορά ακόμη είναι βέβαιος ότι βρήκε την αγάπη του, αλλά η Σαντρίνα γρήγορα αποκαθιστά την μεταμφίεση της. Εξηγεί ότι δεν είναι η Βιολάντε, αλλά αυτά ήταν τα τελευταία λόγια της μαρκησίας. Ο Μπελφιόρε  παρολαυτά ενθουσιάζεται, εφ' όσον η Σαντρίνα έχει το πρόσωπο της Βιολάντε και αρχίζει να της τραγουδάει (Care pupille).

Carlos Natale sings "Care pupille" La finta giardiniera (Mozart)


Ο δήμαρχος τους διακόπτει και αφού λανθασμένα παίρνει το χέρι του δημάρχου, αντί της Σαντρίνας, ο Μπελφιόρε αποχωρεί ντροπιασμένος. Μόνος με την Σαντρίνα, ο δήμαρχος επιχειρεί ξανά να την κορτάρει. Ο Ραμίνο διακόπτει, φτάνοντας από το Μιλάνο με τα νέα ότι ο κόμης Μπελφιόρε καταζητείται για το φόνο της μαρκησίας Βιολάντε Ονέστι. Ο Ντον Ανκίζε βοβαρδίζει τον Μπελφιόρε με ερωτήσεις και ο κόμης τελείως μπερδεμένος, ενοχοποιεί τον εαυτό του. Η Σαντρίνα λέει ότι είναι η Βιολάντε και η διαδικασία διαλύεται σε σύγχυση. Ο κόμης κορτάρει την Σαντρίνα, αλλά αυτή ξανά τον απορρίπτει. Ισχυρίζεται ότι έχει προσποιηθεί ότι είναι η κόμισσα για να τον σώσει και φεύγει. Μερικά λεπτά αργότερα φθάνει η Σερπέτα για να πει στον δήμαρχο, Νάρντο και Ραμίρο ότι η Σαντρίνα το έσκασε  όταν στην πραγματικότητα έχει απαχθεί από την Αρμίντα και την Σερπέτα. Ο δήμαρχος αμέσως οργανώνει μια ομάδα αναζήτησης.

Ένα έρημο βραχώδες τοπίο.
Εγκαταλειμένη στη ερημιά, η Σαντρίνα τρέμει από τον φόβο της (Crudell fermate !).

Wolfgang A. Mozart: "Crudeli, fermate" da La Finta Giardiniera - Silvia Martinelli, soprano


Μικρές ομάδες αναζήτησης που περιλαμβάνουν τον κόμη, τον Νάρντο, την Αρμίντα, την Σερπέτα και τον δήμαρχο γρήγορα φθάνουν (Finale: Fra quest'ombra).

Mozart ‐ La finta giardiniera, K 196∶ Act II, Scene XVI No 23 Finale II “Fra quest'ombre” Sandrina,


 Στο σκοτάδι ο δήμαρχος νομίζει την Αρμίντα για την Σαντρίνα και αυτή για τον κόμη, ενώ ο κόμης νομίζει ότι η Σερπέτα είναι η Σαντρίνα και αυτή τον παίρνει για τον δήμαρχο. Ο Ναρντο καταφέρνει να βρει την Σαντρίνα ακολουθόντας την φωνή της και ο Ραμίνο τότε εμφανίζεται με υπηρέτες και πυρσούς. Καθώς τα ζαλισμένα και μπερδεμένα ζευγάρια χωρίζονται, ο Μπελφιόρε και η Σαντρίνα αναγνωρίζονται και χάνουν τα μυαλά τους. Φαντάζονται τους εαυτούς τους ως Έλληνε Θεούς, Μέδουσα και Αλκείδη και τους έκπληκτους παρευρισκόμενους, ως νύμφες του δάσους. Αγνοώντας το περιβάλλον τους, άρχισαν οι δυο τους να χορεύουν.


ΠΡΑΞΗ ΤΡΙΤΗ

Στην εξοχή.
Ακόμη πιστεύοντας ότι είναι Θεοί από την αρχαία Ελλάδα, η Σαντρίνα και ο Μπελφιόρε ακολουθούν τον Νάρντο μέχρι να τους αποσπάσει την προσοχή τους από τον ουρανό (Mirate che contrasto).

Gabriel Bermudez in -Mirate che Contrasto- Mozart: "La Finta Giardiniera".


Είναι ενθουσιασμένοι και ο Νάρντο είναι έτοιμος να κάνει την φυγή του. Η Σαντρίνα και ο Μπελφιόρε φεύγουν, και έρχονται η Αρμίντα , ο Ραμίρο μαζί με το βιαστικό Ντον Ανκίζε. Η Αμίντα παρακαλεί τον θείο της να της δώσει την άδεια να παντρευτεί τον κόμη και ο Ραμίρο απαιτεί ο δήμαρχος να διατάξει την Αρμίντα να τον παντρευτεί. Ο ντον Ανκίζε μπερδεύεται και λέει και στους δύο τι θέλουν καθώς τον αφήνουν μόνο (Mio Padrone, io dir volevo).

La finta giardiniera. Mio padrone io dir volevo (Ugo Benelli)


Μετά την ξανά περιφρόνηση των αισθημάτων του Ραμίρο, η Αρμίντα φεύγει. Μόνος του ο Ραμίρο έξαλλος ορκίζεται να μην αγαπήσει ξανά και ότι θα πεθάνει δυστυχισμένος, μακρυά από την Αρμίντα ( Va pure ad altri in braccio).

Ruxandra Donose sings La Finta Giardiniera: Va pure ad altri in braccio


Στο κήπο.
Όχι πλέον ζαλισμένοι, ο κόμης και η Σαντρίνα ξύπνησαν αφού είχαν κοιμηθεί σε μια διακριτική απόσταση ο ένας από τον άλλον ( Dove mai son ?).

Mozart ‐ La finta giardiniera, K 196∶ Act III, Scene VII No 27a b Recitativo e duetto “Dove mai son!


Ο Μπελφιόρε κάνει μια τελευταία απόπειρα στην οποία η Σαντρίνα δέχεται ότι είναι η Βιολάντε, αλλά ισχυρίζεται ότι πλέον δεν τον αγαπάει. Ο κόμης λυπάται αλλά συμφωνεί να την αφήσει. Ξεκινάνε να χωριστούν αλλά σε λιγότερο από μερικά δευτερόλεπτα, πέφτει ο ένας στην αγκαλιά του άλλου ( Tu mi lasci ?).

Duet "tu mi laschi?" / Sandrina & Belfiore (Eva Mei & Christoph Strehl)


Η Αρμίντα γυρνάει στον Ραμίρο και η Σερπέτα αποδέχεται την πρόταση του Νάρντο. Μένοντας μόνοι, ο δήμαρχος αποδέχεται φιλοσοφικά την μοίρα του. Ίσως, λέει, θα βρεί μια νέα Σαντρίνα ( Finale: Viva pur la giardiniera).







2. Ιδομενέας (Idomeneo)

Η όπερα τοποθετείται στην Ελλάδα, αμέσως μετά τον τρωϊκό πόλεμο και είχε πρεμιέρα το 1781. Είναι η πρώτη μεγάλη όπερα του Μότσαρτ και την συνέθεσε σε ηλικία 24 ετών, το λιμπρέτο το έγραψε ο Τσιαπατίστα Βαρέσκο.

Ρόλοι.

 1.Ίλια, κόρη του βασιλιά της Τροίας Πριάμου.

2. Ιδομενέας, βασιλιάς της Κρήτης.

3. Ιδαμάντης ( Idamante), γιός του Ιδομενέα.

4. Ηλέκτρα, πριγκίπισσα του Άργους.

5.  Αρβάκιος (Arbaces), έμπιστος του Ιδομενέα.

6. Ιερέας του Ποσειδώνα.

7. Η φωνή του μάντη του Ποσειδώνα. 

8. Δυο γυναίκες από την Κρήτη.

9. Δυο Τρώες




ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ

Μετά την ήττα του βασιλιά της Τροίας Πριάμου, η κόρη του Ίλια συλλαμβάνεται και μεταφέρεται αιχμάλωτη στην Κρήτη.
Ενώ είναι αιχμάλωτη, η Ίλια ερωτεύεται το γιό του βασιλιά Ιδομενέα, τον πρίγκηπα Ιδαμάντη, αλλά διστάζει να φανερώσει το μυστικό της. Σε μια προσπάθεια να κερδίσει την αγάπη της, ο πρίγκηπας Ιδαμάντης διατάσσει να ελευθερωθούν οι Τρώες αιχμάλωτοι. Λυπημένη, η Ίλια ψυχρά απορρίπτει τις καλές του προθέσεις. Πιστεύει ότι δεν είναι σφάλμα του, αφού οι πατεράδες τους βρίσκονται σε πόλεμο. Όταν η Ηλέκτρα, πριγκίπισσα του Άργους, ανακαλύπτει τι έχει συμβεί, εισηγείται αυτή την νέα ιδέα ειρήνης μεταξύ της Κρήτης και της Τροίας. Αν και πραγματικά, ο θυμός της προέρχεται από ζήλεια για την Ίλια. Ξαφνικά, ο έμπιστος του βασιλιά, Αρβάκιος, μπαίνει στο δωμάτιο με δάκρυα αναφέροντας ότι ο βασιλιάς Ιδομενέο χάθηκε στην θάλασσα. Αυθόρμητα, η Ηλέκτρα στενοχωρήθηκε γιατί η Ίλια, μια τρωάτισα, θα γίνει σύντομα βασίλισσα της Κρήτης επειδή την αγαπάει ο Ιδαμάντη.
Εν τω μεταξύ, η ζωή του βασιλιά Ιδομενέο έχει σωθεί χάρι στην παρέμβαση του Θεού Ποσειδώνα. Φτάνοντας στην στεριά σε μια ακτή της Κρήτης, ο βασιλιάς Ιδομενέο ξαναθυμάται την συμφωνία που έκανε με το Ποσειδώνα. Για να σωθεί η ζωή του, ο Ιδομενέο θα πρέπει να σκοτώσει το πρώτο ζωντανό πλάσμα που θα συναντήσει και να το προσφέρει ως θυσία στον Ποσειδώνα. Ακριβώς τότε, εμφανίζεται ο Ιδαμάντε μπροστά του. Ο Ιδαμάντε δεν έχει δει τον πατέρα του αφ'ότου ήταν μικρό παιδί και έτσι δεν γνωρίζει ο ένας τον άλλο. Όταν τελικά ο Ιδομενέο κάνει την γνωριμία, λέει στον Ιδαμάντε να φύγει χωρίς ποτέ να τον ξανά δει. Απελπισμένος από την απόρριψη του πατέρα του, ο Ιδαμάντε φεύγει μακρυά. Οι άντρες στο πλοίο του Ιδομενέο είναι χαρούμενοι γιατί είναι ζωντανοί. Καθώς οι γυναίκες τους συναντούν στην παραλία, όλοι μαζί προσεύχονται στον Ποσειδώνα.

Άριες - "Padre,germani,addio!", "Non ho colpa", "Godiam la pace", "Tutte nel cor vi sento","Pieta,numi,pieta", "Vedrommi,intorno", "Il padre adorato", "Nettuno s'onori"

Edith Mathis - W.A. Mozart "Idomeneo" Ilia "Padre, germani, addio!"


Idomeneo: "Non ho colpa"


Mozart - Idomeneo - 3 "Godiam la pace"


Idomeneo: "Tutte nel cor vi sento"

W. A. Mozart: Idomeneo 1 Akt, Coro "Pieta, Numi, Pieta!" Eva Mei, Saimir Pirgu


Idomeneo: "Vedrommi intorno"


Joyce DiDonato - Mozart's Idomeneo - Il padre adorato


Mozart - Idomeneo - 9 "Nettuno s'onori"

ΠΡΑΞΗ ΔΕΥΤΕΡΗ

Ο βασιλιάς Ιδομενέο επιστρέφει στο παλάτι του και συνομιλεί με τον Αρπάκιο για συμβουλές. Μετά την περιγραφή της καταστάσεως, ο Αρπάκιος του λέει ότι θα ήταν δυνατόν να αντικαταστήσουν την θυσία του Ιδαμάντε με άλλον, αλλά θα πρέπει ο Ιδαμάντε να σταλεί σε εξορία.Ο Ιδομενέο το σκέπτεται και παραγγέλει στον γιό του να συνοδεύσει την Ηλέκτρα πίσω στο σπίτι της στην Ελλάδα. Αργότερα, η Ίλια συναντάει τον βασιλιά Ιδομενέο και συγκινείται από την καλοσύνη του. Του λέει ότι αφού έχει χάσει τα πάντα στην πατρίδα της θα μπορούσε να κάνει μια καινούργια ζωή με το βασιλιά Ιδομενέο ως πατέρα της και η Κρήτη να είναι η νέα της πατρίδα. Όταν ο βασιλιάς θυμάται τις προηγούμενες αποφάσεις του, πιστεύει ότι η Ίλια ποτέ δεν θα μπορέσει να είναι ευτυχισμένη, ειδικά τώρα που αυτός έστειλε τον πρίγκηπα Ιδαμάντε μακριά στην εξορία. Βασανίζεται με την ανόητη του συμφωνία με τον Ποσειδώνα. Εν τω μεταξύ, στο πλοίο όλα είναι σχεδόν έτοιμα για την αναχώρηση στο Άργος, η Ηλέκτρα ομολογεί τον έρωτα της για τον Ιδάμαντε και την ελπίδα της να αρχίσει μια νέα ζωή με αυτόν. Προτού το πλοίο αναχωρήσει, ο Ιδομενέο φθάνει για αποχαιρετίσει το γιό του. Του λέει ότι θα πρέπει να μάθει πως να κυβερνάει, ενώ θα βρίσκεται στην εξορία. Καθώς το πλήρωμα ετοιμαζόντανε για αναχώρηση, ξεσπάει μια τρομακτική καταιγίδα. Ανάμεσα από τα κύματα, ένα τεράστιο φίδι πλησιάζει τον βασιλιά . Ο Ιδομενέο γνωρίζει το φίδι, ως μήνυμα του Ποσειδώνα και προσφέρει την ζωή του στο Θεό, παραδεχόμενος το σφάλμα του να αθετήσει την συμφωνία.
Άριες : " Se il padre perdei", " Fuor del mar", " Idol mio", " Qual nuovoterrorel", " Corriamo, fuggiamo".





Barbara Frittoli - Idol mio, se ritroso - "Idomeneo"


W.A. Mozart - Idomeneo - Finale II - Qual nuovo terrore


Idomeneo : Chorus - Corriamo, fuggiamo

ΠΡΑΞΗ ΤΡΙΤΗ
Η Ίλια περπατάει στους κήπους του παλατιού και σκέφτεται τον Ιδαμάντε, ψιθυρίζοντας στο απαλό αεράκι να μεταφέρει τα λόγια αγάπης σε αυτόν. Ακριβώς τότε, ο Ιδαμάντε φθάνει με τα νέα ότι ένα τεράστιο φίδι της θάλασσας, κατάστρεψε τα χωριά κατά μήκος των ακτών. Αφού της είπε ότι θα πρέπει να το πολεμήσει, λέει ότι θα προτιμούσε να πεθάνει από το να βιώσει το βάσανο να μην μπορεί ποτέ να ανταποδώσει την αγάπη του. Χωρίς δισταγμό, η Ϊλια τελικά ομολογεί ότι τον έχει αγαπήσει εδώ και αρκετό καιρό. Προτού οι νεαροί εραστές συνειδητοποιήσουν την ειδική αυτή στιγμή, διακόπτονται από τον βασιλιά Ιδομενέο και την πριγκίπισσα Ηλέκτρα.
Ο Ιδαμάντε ρωτάει τον πατέρα του γιατί πρέπει να πάει μακρυά, αλλά ο βασιλιάς Ιδομενέο δεν αποκαλύπτει τους αληθινούς λόγους. Ο βασιλιάς, ξανά, στέλνει τον γιό του μακρυά. Η Ϊλια αναζητάει εξήγηση από την Ηλέκτρα, αλλά η καρδιά της Ηλέκτρας τρέφεται με ζήλεια και εκδίκηση. Έρχεται ο Αρμπάκιος στον κήπο και λέει του βασιλιά Ιδομενέο ότι ο μεγάλος ιερέας του Ποσειδώνα και οι ακόλουθοι του ζητούν να του μιλήσουν. Όταν ήλθε αντιμέτωπος με τον μεγάλο ιερέα, ο βασιλιάς Ιδομενέο πρέπει να φανερώσεο το όνομα του προσώπου που πρέπει να θυσιασθεί. Ο μέγας ιερέας υπενθυμίζει στον βασιλιά Ιδομενέο ότι το φίδι θα συνεχίζει να καταστρέφει την χώρα μέχρις ότου η θυσία πραγματοποιηθεί. Διστακτικά, λέει στον ιερέα και τους ακολούθους ότι ο θύτης είναι ο ίδιος του ο γιός, Ιδαμάντε. Όταν το όνομα του Ιδαμάντε άφησε τα χείλη του βασιλιά, οι πάντες σοκαρίστηκαν. Ο βασιλιάς, ομεγάλος ιερέας και οι περισσότεροι από τους ακολούθους του Ποσειδώνα μαζεύτηκαν στον ναό να προσευχηθούν για τον κατευνασμό του Ποσειδώνα. Καθώς προσευχόντουσαν, ο Αρμπάκιος ο πιστός κομιστής των νέων, φθάνει και ανακοινώνει την νίκη του Ιδαμάντε να νικήσει το φίδι. Τώρα βασανισμένος με στενοχώρια, ο βασιλιάς Ιδομενέο διερωτάται πως θα αντιδράσει ο Ποσειδώνας. Σε λίγα λεπτά, φθάνει ο Ιδαμάντε ντυμένος με τα ρούχα της θυσίας και εξηγεί στον πατέρα του ότι τώρα καταλαβαίνει. Έτοιμος να πεθάνει, αποχαιρετάει τον πατέρα του. Ακριβώς μόλις είναι έτοιμος ο Ιδομενέο να πάρει την ζωή του γιού του, η Ίλια τρέχει φωνάζοντας ότι προσφέρει την δική της ζωή στη θέση του Ιδαμάντε. Ερχόμενη από το πουθενά, ακούγεται η φωνή του Ποσειδώνα. Είναι ευχαριστημένος με την αφοσίωση του Ιδαμάντε και της Ίλιας. Διατάσει οι νεαροί εραστές να υποδειχθούν, ως οι νέοι κυβερνήτες της Κρήτης.
Με την ευχάριστη αυτή εξέλιξη των πραγμάτων, ο λαός ανακουφίζεται, εκτός από την Ηλέκτρα, η οποία τώρα επιθυμεί τον δικό της θάνατο. Ο βασιλιάς Ιδομενέο ανεβάζει τον Ιδαμάντε και την Ίλια στο θρόνο και τους ονομάζει συζύγους, άντρα και γυναίκα. Καλούν τον Θεό της αγάπης να ευλογήσει την ένωση τους και να φέρει ειρήνη στην χώρα.

Άριες : " Zeffiretti lusinghieri", " Andro ramingo, e solo", " Sventurata Sidon !", " Volgi intorno lo squardo", " O voto tremendo", " Accoli, o re del mar", " D' Oreste, d' Ajace", " Scenda Amor, scenda Imeneo".








Κυριακή, 15 Απριλίου 2018

ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΟΠΕΡΑΣ ( Μότσαρτ ) - 6

ΟΠΕΡΕΣ ΤΟΥ ΜΟΤΣΑΡΤ ΑΜΑΝΤΕΟΥΣ ΒΟΛΦΓΚΑΝΤ

Ο Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ (1756-1791) ήταν ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες κλασσικής μουσικής. Μαζί με τον Χάυντν, τον Μπετόβεν και τον Σούμπερτ αποτελούν τους σημαντικότερους εκπροσώπους του λεγόμενου βιεννέζικου κλασικισμού. Συνέθεσε περισσότερα από 600 έργα, όπερα μουσική δωματίου,συμφωνική και εκκλησιαστική μουσική, καθώς και μικρότερες συνθέσεις, παραλλαγές, φαντασίες, σονάτες άριες κ.α.
Οι όπερες του Μότσαρτ περιλαμβάνουν 22 μουσικά δραματικά έργα, σε μια ποικιλία διαφορετικών ειδών. Ταξινομούνται από μικρής κλίμακας έργα της νεότητας του μέχρι τις ολοκληρωμένες όπερες της ωριμότητας του. Τρία έργα εγκαταλείφθηκαν προτού τελειώσουν και δεν ανέβηκαν στην σκήνη πολλά χρόνια μετά το θάνατο του συνθέτη. Το ώριμο έργο του θεωρείται κλασσικό και περιλαμβάνεται πάντοτε στο ρεπερτόριο των σκηνών όπερας όλου του κόσμου.

      1. Apollo et Hyacinthus, K.38 (13.5.1767 )

      2. La finta semplice, K.51 (KE 46a) (1.5.1769 )

      3. Bastien und Bastienne, K.50 (K.46b) ((?) 10.1768)

      4. Mitridate, Rè di Ponto, K.87 (K.74a) (26.12.1770 )

       5. Ascanio in Alba, K.111 (17.10.1771 )

       6. Il sogno di Scipione, K.126 ((?) 1.5.1772 )

       7. Lucio Silla, K.135 (26.12.1772 )

       8. La finta giardiniera, K.196 (13.1.1775)

       9. Il rè pastore, K.208 (23.4.1775 )

       10. Zaide, K.344 (K.336b) (1779 ) (incomplete)

        11. Idomeneo, K.366 (29.1.1781) (Idomeneo, Rè di Creta)

        12. Die Entführung aus dem Serail, K.384 (16.7.1782)

        13. L'oca del Cairo, K.422 (1784) (fragment)

        14. Lo sposo deluso, K.430 (K.424a) (1784) (fragment)
    
        15. Der Schauspieldirektor, K.486 (7.2.1786)
     
          16. Le nozze di Figaro, K.492 (1.5.1786)



         17. Il dissoluto punito, ossia il Don Giovanni, K.527 (29.10.1787)

         18. Don Giovanni 1787


         19. Così fan tutte, ossia La Scuola degli Amanti, K.588 (26.1.1790) 

         20. La Clemenza di Tito, K.621 (6.9.1791)

         21. Die Zauberflöte, K.620 (30.9.1791)

         22. Die Schuldigkeit des ersten Gebots, K.35 (12.3.1767) (part I of a 3-part sacred                   Singspiel)

         23. Thamos, König in Ägypten, K.345 (K.336a) (1779?)